آشنایی با انواع مواد ترمیمی برای پر کردن دندان

پر کردن دندان

پر کردن دندان یکی از رایج‌ترین راههای ترمیم دندان‌های آسیب دیده است که توسط بیش‌تر دندانپزشکان به کار برده می‌شود. اما نکته قابل توجهی که در زمینه ترمیم دندان وجود دارد، انتخاب بهترین روش و مواد برای پر کردن دندان است. زیرا انتخاب و به کارگیری مواد نامناسب علاوه بر ایجاد ظاهر نامناسب برای دندان‌ها، ممکن است مشکلات متعددی را نیز در پی داشته باشد. از این رو در این مطلب از لبخندون قصد داریم اطلاعاتی را در خصوص انواع مواد ترمیمی موجود برای پر کردن دندان در اختیار شما عزیزان همراه قرار دهیم.

پر کردن دندان چیست و چگونه انجام می‌شود؟

به عمل بازگردانی شکل ظاهری و عملکرد به دندان آسیب دیده از طریق مواد ترمیم کننده دندان، پر کردن و یا ترمیم دندان پوسیده گفته می‌شود. پوسیدگی دندانی یکی از بیماری‌های باکتریایی است. بنابراین ممکن است در اثر وجود باکتری‌های مضر موجود در دهان و یا سایر عوامل خارجی صورت گیرد. به همین دلیل است که نرخ پوسیدگی دندان‌ها در دوران بلوغ بیش‌تر از سایر زمان‌ها است. زیرا تغییرات هورمونی صورت گرفته در بدن می‌تواند عامل بسیاری از پوسیدگی‌های دندانی باشد.

برای ترمیم دندان‌های پوسیده، معمولا بخش پوسیده دندان توسط مته دندانپزشکی از دندان خارج می‌شود. سپس بخش آسیب دیده دندان به کمک مواد شیمیایی ترمیم یا پر می‌شوند. به عمل ترمیم دندان‌های آسیب دیده پس از خارج کردن بخش پوسیده، پر کردن دندان گفته می‌شود.

پر کردن دندان

توجه داشته باشید که تا زمانی که پوسیدگی به بخش پالپ یا عصب دندان نرسیده باشد. نیازی به درمان ریشه‌ای یا عصب‌کشی وجود ندارد. بنابراین عمیق بودن پوسیدگی به معنای آسیب دیدن ریشه دندان‌ها نیست و ممکن است پوسیدگی‌های عمیق نیز تنها به کمک پر کردن دندان درمان شوند.

پر کردن موقت و دائمی دندان چه تفاوتی با هم دارند؟

زمانی که پوسیدگی دندان وسیع باشد، پس از خارج کردن بخش پوسیده توسط مته‌ی دندانپزشکی، معمولا بخش آسیب دیده توسط مواد موقت پر می‌شود تا حساسیت دندان نسبت به درمان مشخص شود. پس از گذشت چند روز و در صورت نبود مشکل و علایم نامطلوب ترمیم دائمی جایگزین ترمیم موقت می‌شود. البته توجه داشته باشید که از ترمیم موقت برای افرادی که چندین دندان پوسیده نیاز به ترمیم دارند، نیز استفاده می‌شود. زیرا استفاده از ترمیم موقت می‌تواند درد ناشی از پوسیدگی دندان را به شدت کاهش دهد.

انواع مواد ترمیمی دندان که برای پر کردن دندان مورد استفاده قرار می‌گیرند

آمالگام

آمالگام دندانی (Dental Amalgam) ترکیبی از نقره، مس، قلع و نسبت مشخصی از جیوه است که با ایجاد توده‌ای انعطاف‌پذیر و براق برای ترمیم یا پر کردن دندان مورد استفاده قرار می‌گیرد. از ترکیب آمالگام بیش‌تر برای پر کردن دندان‌های آسیاب استفاده می‌شود. زیرا آمالگام ترمیم‌های قوی ایجاد می‌کند و قادر به تحمل فشار زیادی به هنگام جویدن است.

پر کردن دندان

از طرفی ترکیب آمالگام ماندگاری نسبتا بیش‌تری نسبت به سایر مواد ترمیمی دندان دارد. اما به دلیل عدم تطابق با رنگ دندان و داشتن جیوه کمتر مورد استقبال قرار می‌گیرد. هر چند تحقیقات انجام شده حاکی از آن است که میزان جیوه وارد شده به بدن در اثر پر کردن دندان با آمالگام برابر با میزان جیوه دریافتی بدن از محیط اطراف است. ناگفته نماند که پر کردن دندان با آمالگام هزینه نسبتا کمتری نیز نسبت به سایر روش‌های ترمیم دندانی دارد.

کامپوزیت

کامپوزیت دندانی یا فیلینگ کامپوزیت در حقیقت ترکیبی از مواد پلاستیکی و ذرات شیشه است که برای پر کردن دندان و به ویژه دندان‌های جلویی مورد استفاده قرار می‌گیرد. زیرا کامپوزیت رنگی مشابه با رنگ دندان دارد و بنابراین شکل ظاهری دندان را دست خوش تغییرات چشم‌گیری نمی‌کند.

پر کردن دندان

از ترمیم کامپوزیت معمولا به دو صورت مستقیم و غیر مستقیم برای پر کردن دندان استفاده می‌شود. که در روش مستقیم به کمک نور آبی رنگی که توسط دندانپزشک به مواد تابانده می‌شود، آن‌ها را سفت کرده و به بخش آسیب دیده دندان می‌چسبانند. بنابراین استحکام بیش‎تری نسبت به آمالگام دارند. از سوی دیگر نیز استفاده از کامپوزیت برای ترمیم دندان مانند آمالگام نیاز به ایجاد حفره‌های بزرگ در دندان ندارد. اما میزان تحمل فشار کامپوزیت کمتر از آمالگام است. بنابراین گزینه مناسبی برای پر کردن دندان‌های آسیاب نیست.

سرامیک

سرامیک نیز یکی دیگر از مواد ترمیمی دندان است که ساختار اصلی آن را پرسلان که نوعی چینی است، تشکیل می‌دهد. سرامیک بیش‌تری برای ترمیم تاج دندان به کار می‌رود. میزان مطابقت آن با رنگ دندان نیز بیش‌تر از کامپوزیت است. هر چند سرامیک در برابر سایش مقاوم‌تر از کامپوزیت است اما به دلیل شکننده‌تر بودن، کمتر مورد استقبال قرار می‌گیرد.

طلا

در گذشته استفاده از روکش و مواد ترمیمی طلا کاربرد بسیاری در دندانپزشکی داشت. اما امروزه با توجه به قیمت بالای طلا، کمتر از این فلز گرانبها برای پر کردن دندان استفاده می‌شود. مگر این‌که راهی به جز استفاده از ترمیم کننده طلا وجود نداشته باشد.

ساختار اصلی مواد ترمیمی طلا، آلیاژی از طلا و فلزات مختلف است که برای ترمیم تاج دندان و برخی از نواحی حساس مانند inlay و onlay مورد استفاده قرار می‌گیرد. از جمله مهمترین دلایلی که باعث می‌شود بسیاری از افراد از این ترکیب برای پر کردن دندان خود استفاده کنند، مقاومت بالای طلا در برابر فشار و زنگ نزدن طلا است. زیرا ترکیب سایر فلزات (مانند آمالگام) ممکن است پس از مدتی دچار زنگ زدگی و تغییر رنگ نقطه تلاقی دندان و آمالگام شود و ظاهر نامطلوبی به دندان‌های شما بدهد.

گلاس آینومر

ساختار اصلی گلاس آینومر رنگ اکریلیکی و شیشه‌ای به نام فلوروآلومینوسیلیکات است. از این ماده ترمیمی دندان بیش‌تر به عنوان سیمان برای چسباندن inlay و یا پر کردن دندان‌های جلویی و بخش ریشه‌ای دندان‌ها استفاده می‌شود. از این ماده بیش‌تر برای پر کردن دندان افرادی استفاده می‌شود که تا قسمت‌های زیر لثه آن‌ها نیز دچار تخریب دندانی شده است.

پر کردن دندان

گلاس آینومر همچنین به دلیل عدم نیاز به برداشت قسمت‌های سالم دندان برای جایگذاری مواد گزینه مناسبی برای پر کردن دندان کودکان است. اما توجه داشته باشید که این ترکیب ضعیف‌تر از کامپوزیت است و بیش‌تر از آن احتمال شکستگی و فرسودگی دارد.

تمام آنچه تا کنون گفته شد، معروف‌ترین مواد ترمیمی موجود برای پر کردن دندان هستند. با توجه به اطلاعات ارائه شده، شما کدام مواد ترمیمی را برای پر کردن دندان خود ترجیح می‌دهید؟ آیا آمالگام یا فیلینگ کامپوزیت در مقایسه با سایر مواد ترمیمی گزینه‌های مناسب‌تری نیستند؟

به اشتراک گذاری:

دیدگاه بگذارید

avatar
  Subscribe  
Notify of